W 1849 roku kupiec Salomon Courant i restaurator Łazarz Radlauer na skrzyżowaniu obecnej ul. Mickiewicza i Św. Anny wybudowali restaurację i kręgielnię. Restauracja z salą wykorzystywana była do celów kulturalnych i rozrywkowych, odbywały się w niej imprezy teatralne i operetkowe, koncerty i występy, a także działał tu sklep towarzyski. W skład posesji wchodziły również zabudowania gospodarskie oraz budynek mieszkalny, w którym na początku 1884 r. zamieszkali rodzice i rodzeństwo Edyty Stein.

Zespół Budynków Szkolnych w Boronowie obejmuje tzw. "Szkołę Niską", "Szkołę Wysoką" oraz Budynek gospodarczy. Znajdują się one przy ulicy Szkolnej 9.

Panoramę wsi wieńczy neobarokowy kościół parafialny p.w. Podwyższenia Krzyża Świętego  wybudowany w latach 1922-1923. Pod przewodnictwem miejscowego Proboszcza parafianie podejmują wiele inicjatyw służących odnowie wsi oraz zachowaniu dziedzictwa kulturowego historycznego miejscowości. Duża część tych działań np. obchody tradycyjnych świąt, dożynki wiejskie, realizowana jest na terenie otaczającym Kościół Parafialny p.w. Podwyższenia Krzyża Świętego, a część  również w samym kościele. Z tego punktu widzenia kościół i otaczający go teren posiadają szczególne znaczenie dla zaspokajania potrzeb społeczno-duchowych mieszkańców wsi Zborowskie. Ze względu na cechy funkcjonalno-przestrzenne  terenu, na którym znajduje się kościółek jak i sam zabytkowy charakter tej świątyni i kościół i teren mogą w jeszcze większym stopniu realizować potrzeby lokalnej społeczności. 

Klasycystyczny pałac wzniesiony w początkach XIX w. przez rodzinę von Aulock, na co wskazywałyby przypisywane tej rodzinie herb Budwicz, widniejący nad wejściem wschodnim obiektu, mieszczący dziś Zespół Szkół.

Nadleśnictwo Boronów powstało w połowie XIX wieku. Znajduje się w miejscowości Zumpy, przy ul. Lipowej 4.

Budynek spełniał swoją funkcję do 1972 r. Obecnie jest to budynek mieszkalny.

Nadleśnictwo Boronów zostało wpisane do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na podstawie UCHWAŁY NR 60/XXV/2012 z dnia 26 września 2012 r.

Budynek przy ul. Paderewskiego 7 zbudowano w latach 1894-1895 jako siedzibę "stanów powiatowych". W okresie międzywojennym znajdowało się tu starostwo powiatowe.

Stodoła w Zespole Pofolwarcznym powstała w II połowie XIX wieku. Obecnie stanowi własność prywatną i  pełni funkcję myjni samochodowej, zakładu. Obiekt znajduje się przy ul. Koszęcińskiej w Boronowie.

Stodoła w Zespole Pofolwarcznym została wpisana do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na podstawie UCHWAŁY NR 58/XXV/2012 z dnia 26 września 2012 r.

Ośrodek powstał z inicjatywy Jana Myrcika, w oparciu o jego zbiory dotyczące historii Ziemi Śląskiej, ze szczególnym uwzględnieniem terenów znajdujących się na mapie powiatu lublinieckiego. Ośrodek mieści się w czterech pomieszczeniach prywatnych właściciela.

Uroczyste otwarcie Ośrodka - z udziałem wielu znanych osobistości ze świata kultury i nauki a także środków przekazu - miało miejsce 3 maja 2001 roku. Ośrodek Prowadzi „Księgę Gości", w której znajduje się około dwa tysiące pochlebnych wpisów.

Przed Ośrodkiem znajduje się wielka gablota reklamowa, w której ukazane jest piękno Gminy Koszęcin i Powiatu Lublinieckiego.

We wrześniu 2008 roku odsłonięto przy muzeum interesujący i dużych rozmiarów pomnik poświęcony 370 poległym na różnych wojnach Koszęcinianom.

Powstanie: ok. XVIII wieku.

Budynek dawnego pałacu posiada symetryczną bryłę. Posiada 3 kondygnacje z częściowo widoczną kondygnacją piwnic. Do prostopadłościennej części środkowej przylegają skrzydła. Wszystkie części kryte są dachami dwuspadowymi o niewielkim spadku. Skrzydła zwieńczone są frontonem. Od strony południowej nieznacznie wysunięte w formie ryzalitów.