Przy kościele w Lisowicach powstał ogród. Nie jest to jednak zwykły ogród, oprócz wartości estetycznych ma również przekaz duchowy „będziesz miłował, nie hejtował”.

Odwiedzając to miejsce poznacie wiele ciekawostek o św. Janie Nepomucenie, przeczytacie cenne refleksje dotyczące daru mowy, zdobędziecie też sposobność wyciszenia i skupienia w otoczeniu bogatej roślinności.

Św. Jan Nepomucen niewątpliwie jest postacią niezwykle popularną i czczoną, o czym świadczy niezliczona ilość jego figurek, przydrożnych kaplic i malowideł. Przede wszystkim jest on jednak  patronem tajemnicy spowiedzi św., o czym mówi już jego aureola. Nie lada ciekawostką jest fakt, że tylko Jan Nepomucen w swej aureoli ma wpisane 5 gwiazd. Każda z nich odpowiada jednej literce łacińskiego słowa "TACUI" tzn. "MILCZAŁEM". Można więc powiedzieć, że zachowanie tajemnicy spowiedzi św. jest wręcz wpisane w aureolę! Ponieważ ks. Nepomucen oddał życie, aby nie zgrzeszyć słowem,  jest także patronem dobrego używania mowy. Dobrego czyli nie krzywdzącego drugiego człowieka. Dziś niezwykle często słyszymy o oczernianiu, niesłusznym oskarżaniu, obmawianiu, niszczeniu reputacji, fake newsach, hejcie. Nikt jak św. Jan Nepomucen nie może być lepszym orędownikiem w tych, jakże krzywdzących i na długo raniących człowieka, wymiarach. On jest też patronem wszystkich ofiar zranionych mową.

Pałac w Koszęcinie jest siedzibą Zespołu Pieśni i Tańca „Śląsk” od początku istnienia zespołu, w którym niegdyś królowa Marysieńka miała oczekiwać przez kilka tygodni na powrót małżonka Jana III Sobieskiego z odsieczy wiedeńskiej. Jest to jeden z największych w Polsce Zespołów Pałacowo-Parkowych z okresu neoklasycyzmu, zaliczony do I kategorii zabytków. Pałac jest budowlą składającą się z trzech niesymetrycznych skrzydeł. Najpiękniejsze, zachodnie - mieści Salę Balową i wychodzący na park taras, Salę Kominkową oraz Salę Zieloną, w której zachował się okrągły piec kaflowy w stylu empire. Wnętrza Pałacu wykorzystywane są do organizacji różnorodnych spotkań: bankietów, konferencji oraz szkoleń. Przy Kaplicy Pałacowej - obecnie kameralnej sali koncertowej, znajduje się wieża z tarasem widokowym. W obrębie siedziby mieści się także Pawilon im. Elwiry Kamińskiej oraz Dom Pracy Twórczej im. Adolfa Dygacza, które służą jako obiekty widowiskowo-dydaktyczne. Pałac otacza park krajobrazowy w stylu angielskim, założony w połowie XIX wieku, z pomnikami przyrody i malowniczo położonym stawem. Miejsce to znają wszyscy uczestnicy wielkoformatowych imprez plenerowych jak: „Święto Śląska” czy „Cietrzewisko”, które przyciągają corocznie kilka tysięcy osób.

Zarówno zrewitalizowane wnętrza jak i atmosfera historycznego miejsca, w którym od ponad pół wieku pracują i mieszkają artyści oraz „smaczna kuchnia” sprawiła, iż Pałac w Koszęcinie stał się miejscem komfortowego wypoczynku. Dodatkową atrakcją dla gości jest boisko do koszykówki, kort tenisowy oraz wypożyczalnia kijków do Nordic Walking. Wycieczki do siedziby Zespołu Pieśni i Tańca „Śląsk”, są popularną formą spędzenia wolnego czasu zarówno dla mieszkańców Powiatu Lublinieckiego, jak i turystów z całej Polski.

Od połowy XVII wieku przez kolejne trzy stulecia jeżowianie należeli do parafii w Sierakowie, a jeszcze wcześniej do Lubecka. Proboszczom lubeckim i sierakowskim świadczyli snopowe – inaczej dziesięcinę, znaną też tutaj jako podatek kościelny w pieniądzu i zbożu. Czynili tak do roku 1871, kiedy razem z mieszkańcami Sierakowa, Molnej, Wędziny i Panoszowa wykupili swoje zobowiązanie za ogólną sumę 1280 talarów. Zgodnie z urzędowym cennikiem (nie było „co łaska”) płacili również za różnorodne czynności duszpasterskie np. od chrztu 4 srebrne grosze czyli czeskie, od ślubu drugiej klasy 1 talar (ok. 32 grosze), od pogrzebu trzeciej klasy – 15, czwartej – 6 czeskich (połowa XVIII wieku). Parafianie przekazywali też kościołowi pieniądze w formie tzw. Fundacji, czyli kwot podlegających normalnemu oprocentowaniu, z czego ksiądz otrzymując pewną część zobowiązany był odprawić określoną ilość mszy.

"Diabielski kamień" jest czerwonym granitem będący pozostałością zlodowacenia środkowopolskiego. Granit jest skałą magmową głębinową. Skały magmowe głębinowe zastygają na dużej głębokości, poszczególne kryształy tych skał są dobrze wykształcone.

Granit ten zbudowany jest ze skaleni potasowych (o barwie czerwonej lub różowoczerwonej) z zielonkawą obwódką oligoklazu, kwarcu, hornblendy (ciemny kolor) oraz biotytu (o ciemnej barwie). Obwód kamienia wynosi 510 cm a wysokość 180 cm. Głaz został objęty ochroną prawną w 1957 roku poprzez uznanie za pomnij przyrody nieożywionej.

Karczma powstała pod koniec XIX wieku. Znajduje się przy ul. Powstańców 1 w Boronowie. Obecnie jest to budynek mieszkalny stanowiący własność prywatną.

Karczma została wpisana do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na podstawie UCHWAŁY NR 58/XXV/2012 z dnia 26 września 2012 r.

Ścieżka przyrodniczo-dydaktyczna Na Brzozę (7 km) rozpoczyna się przy leśniczówce w Lubockiem, a kończy w Pawełkach przy Schronisku Młodzieżowym. Na jednym z przystanków turyści mogą podziwiać z wieży widokowej niezwykły pomnik przyrody - stanowisko prawie 100-letniego różanecznika katawbijskiego, zajmujące obszar 0,46 ha.

Stanowisko różanecznika na terenie PKLnGL (wielkości 0,46 ha) zostało objęte ochroną prawną (Nr rej. 27/127) w postaci pomnika przyrody na mocy rozporządzenia Wojewody Częstochowskiego nr 4/96 z 06.02.1996 r. (Dz.Urz. woj. Częstochowskiego 2/96 poz.5). Położone jest na terenie gminy Kochanowice, na obszarze działania Nadleśnictwa Herby (Leśnictwo Lubockie) oddz.106 w obrębie Parku Krajobrazowego “Lasy nad Górną Liswartą”.

Sołectwo Glinica swój Kościół posiada od dnia 19.12.1992 r., to data poświęcenia Kościoła . Jest to Kościół Filialny pw. Św. Józefa Parafia w Lubecku. Podkreślić należy, że miejsce wyznaczono 27.06.1992 r. , w dniu poświęcenia  Krzyża. Mieszkańcy zadbali także aby obok Kościała powstał cmentarz, poświęcono go 19.09.1995 r. . O solidarności i współpracy mieszkańców świadczy fakt,  iż  w sprawie powstania Kościała mieszkańcy spotkali się 30.12.1991 r., a już w 1992 r. Kościół był poświęcony i do dziś służy  mieszkańcom. Terminy te przywołuje się na podstawie zapisów z terminarza udostępnionego Urzędowi Gminy Ciasna, który stanowi własność Pani Zofii Biela.   

Najbardziej nietypowy i jednocześnie unikalny w skali kraju, polowy schron piechoty. Jeśli wierzyć Januszowi Miniewiczowi, jest to jedyny w Polsce zachowany schron polowy dla armaty p.panc. wz.36. W ogóle powstało ich kilka, jeden na pozycji lublinieckiej i kilka na pozycji rybnickiej. Zachował się tylko ten jeden, wybudowany w klasie odporności "B". Obiekt posiada dwie izby, bojową i załogi. Również nie został ukończony, otacza go wał ziemi przygotowanej do wykonania nasypów. Gęsto porośnięty krzakami.

Na zapolu obiektu, w pobliskim lesie, znajdują się dobrze zachowane, polskie okopy z 1939 roku.

Decyzję o budowie ratusza podjęto w 1848 roku, kiedy to zakupiono działkę pod ten cel. Projekt wykonał architekt Niedner. Sama jednak budowa rozpoczęła się dopiero po wielkim pożarze miasta. Kamień węgielny położono z datą: 24.05.1862r. Jest to również rok ukończenia budowy.